Hoogbegaafd, ADHD en gelovig

Christen zijn is een gevoelig onderwerp, op één of andere manier, op internet. Als je benoemt dat je christen bent loop je het risico beledigd of aangevallen te worden. Dit is op het internet natuurlijk vrij gemakkelijk omdat je vanuit de anonimiteit berichten kan sturen en reacties kan plaatsen. Er rust online bijna een soort taboe op het spreken over je levensvisie. Toch wil ik, nu ik alle andere aspecten van mijn persoonlijke ontwikkeling zo publiekelijk heb geopenbaard, het eens hebben over mijn spirituele staat van zijn.

Ik ben hoogbegaafd, heb een diagnose ADHD én ik ben christen. Ik geloof in God. God bestaat. Ik ben, dus Hij is. Zo simpel is het.

Ik ben een nuchtere gelovige. Zoals je gezinnen hebt waar ze elke dag knuffelen en roepen dat ze van elkaar houden, zo heb je ook gelovigen die de hele dag over Jezus praten, die iedereen willen bekeren en die bij alles wat goed gaat “Prijs de Heer” roepen. Zo’n gelovige ben ik niet. Ik kom uit een gezin van geen woorden maar daden. Je weet dat het goed zit. Als er iets mis is, ben je er voor elkaar. Je weet dat je van elkaar houdt, maar daar hoef je het niet de hele dag over te hebben. Zo geloof ik ook. God is er en ik vertrouw op Hem, klaar. Ik ben mij bewust van Zijn voortdurende aanwezigheid in mijn leven en ik “wandel met Hem” zoals je dat zou kunnen noemen.

Gelukkig ben ik gelovig. Want als dit leven alles was waar ik mijn hoop op zo moeten vestigen dan liep ik nu nog bij de psychiater. Door mijn geloof zie ik het leven in een breder perspectief en overstijgt mijn wereldbeeld dat wat de fysieke wereld is. Mijn besef van tijd omvat meer dan wat onze jaartelling tot nu toe heeft geteld en mijn toekomstbeeld gaat verder dan het einde van mijn leven of dat van mijn kinderen. Ik kan leven vanuit het vertrouwen dat God voor mij zorgt en daardoor ervaar ik veel rust en veiligheid. Vanuit mijn geloof heb ik een levensvisie die je idealistisch zou kunnen noemen. Zo wil ik goed voor anderen zijn, ik wil eerlijk zijn, vriendelijk, beleefd, tevreden, vrijgevig en behulpzaam. Daarbij mijn eigen grenzen inmiddels respecterend.

Wat ik geloof betreffende de theorie en de leer kan ik kort zijn. Ik geloof dat wat in de bijbel staat waar is. Ik denk dat het onmogelijk is alles wat in de bijbel staat te begrijpen.

Het zou fijn zijn als gelovigen onderling het oordelen en eisen stellen achterwege zouden laten, dan kom je denk ik in de buurt van hoe het bedoelt is.

Ik vind het lastig mijn godsbeeld niet te laten beïnvloeden door het gedrag van anderen. Anderen die zeggen namens God te spreken of die zeggen christen te zijn en die heel ander gedrag vertonen dan je zou kunnen verwachten. Mensen kunnen je teleurstellen en kwetsen en dat geldt helaas ook voor gelovigen.

Als je christen bent dan kan je naar de kerk. Een kerk is een groep mensen met dezelfde overtuiging die met enige regelmaat samenkomen. Binnen het christendom zijn er inmiddels zeer veel verschillende overtuigingen, die vooral in de details afwijken. Daarom zijn er ook veel verschillende soorten kerken. In zijn angst het fout te doen doet de gelovige mens niets anders dan ruzie maken. Dat alleen al maakt de kerkgang minder aanlokkelijk voor mij. Dan nog het feit dat de kerk een groep mensen is. En ik ben niet van groepen. Met mijn hoge prikkelgevoeligheid en hoog sensitiviteit is een bezoekje aan een samenkomst of het deelnemen aan andere activiteiten een uitdaging. Dan komt er nog bij dat er voorgangers zijn die wel heel vergezochte conclusies trekken uit wat er in de bijbel staat of dat een preek zo eenvoudig van niveau is dat mijn gedachten al gauw afdwalen en een meer uitdagende bezigheid zoeken. Gelukkig is God overal en niet alleen in de kerk.

Geloven en het oordelen van anderen. Ik denk dat je bij alle vraagstukken die je de neiging geven anderen te beoordelen moet nadenken over welk gevoel een gedachte je geeft. Voelt het boos, veroordelend en minachtend? Geeft de gedachte je het gevoel dat je beter bent dan de ander? Dan kan je ervan uitgaan dat het niet van God is. Zo makkelijk is het. Kijk naar Jezus en de verhalen die van Hem bekend zijn. Spreekt voor zich. "What would Jezus do?" is inderdaad een goede vraag de je jezelf kan stellen. Voelt een gedachte liefdevol en vriendelijk? Ik denk dat je dan op de goed weg bent. Als iemand anders is dan jij, iets anders gelooft, een andere levensstijl heeft, een andere kleur heeft, een andere seksuele voorkeur, andere dingen belangrijk vind of een ander geloof heeft is dat geen reden om degene te veroordelen, of er kwaad over te spreken.

 Als hoogbegaafde met een intelligentie die valt in de categorie “hoogste 1% van de wereldbevolking” zou je misschien verwachten dat ik mijn levensvisie en wereldbeeld laat vormen door wetenschap. Dat doe ik niet. Wetenschap is voor mij uiteraard interessant en ik ben nieuwsgierig naar veel onderwerpen. De mensheid heeft zich al heel ver ontwikkeld door middel van kennis verworven door wetenschap. Eigenlijk weet nog steeds niemand hoe het nu echt zit. Niemand is bij het ontstaan van de aarde aanwezig geweest en er is nog geen mens teruggekeerd uit de dood. Er zijn veel mensen die een diepe overtuiging hebben dat ze weten hoe het zit, maar echt bewezen is er niets. In feite zijn alle theorieën een soort geloof.

Reageren op dit bericht? Prima. Deel bijvoorbeeld je eigen visie. Reacties waaruit een beledigende, respectloze of agressieve houding blijkt zal ik niet toevoegen.

3 opmerkingen:

  1. Ik kan mijzelf vrijwel totaal terugvinden in je tekst, je verwoord het zoals ik het zelf waarschijnlijk ook verwoord zou hebben.

    Dat vind ik mooi.

    Groetjes,
    Guido

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja zo voel ik het leven hier ook. Hoogbegaafd zijn heeft iets met je omvang van geest te maken. Net als de ene besturende ster groter is als de andere tot de grootste in het midden van de galaxy.

    BeantwoordenVerwijderen